Mówisz,
że
na co dzień nie jestem sobą.
A
co to znaczy, do jasnej cholery?!
Żyć
zasadami, a
może swobodą?
Ty
zawsze
bywasz wręcz
bezwstydnie
szczery?!
Kim
byłby człowiek bez ograniczenia?
Z
pełną wolnością zwierzę by prześcignął
W
dziedzinie potrzeb swych zaspokojenia -
Z
tego upadku by się nie podźwignął.
Moralność
stawia instynktom granice
I
zazdrość, zawiść, mściwość kontroluje -
To,
co wpajają od wieków rodzice,
W
nas człowieczeństwo wyrabia, kształtuje.
Etyka
światłem jest w mroku popędów
I
przeobraża stado w społeczeństwo.
Do
nowatorstwa nie mam sentymentów -
Jest
jak trucizna, urok i przekleństwo.
A
tolerancja oznacza szacunek!,
Nie
przyzwolenie, jak to większość głosi.
Gówno
ta większość ma za poczęstunek.
Żuje
je, łyka, o dokładkę prosi…
Aż
żal nań patrzeć – na usta w odchodach.
Odór
padliny skaża wszem powietrze.
Człowiek
przywyknął oddychać w tych smrodach,
Chociaż
żyć w szambie najzwyczajniej nie chce.
To
ty inności mojej nie przyjmujesz,
Żądaniem
zmiany ciągle mnie oskarżasz
I
rzucasz słowa, których nie pojmujesz.
Samego
siebie w ten sposób obrażasz.
Nie
mów o fobii, kiedy nie pojmujesz,
Że
nerwicowe znaczy zaburzenia,
W
których lęk przed czymś człowieka katuje
I
wciąga w męki, okrutne cierpienia.
Mnie
orientacja homo nie przeraża.
Więc
homofobia brzmi wręcz absurdalnie.
Parada
orgii natomiast odraża,
Bo człowieczeństwo depcze nieustannie,
I
bez znaczenie czy homo, hetero!
Brzydzę
się bowiem takimi aktami.
Chciałeś
bym była tu i teraz szczerą,
Więc
się wyrażam szczerymi słowami.
Nie
znoszę również ludzi zakłamanych,
Co
chorągiewką trzepoczą na wietrze,
Interesownych
oraz farbowanych -
Z
takimi w parze iść po prostu nie chcę.
Mnie
nie przeszkadza kolor czyjejś skóry
Ni
orientacja albo też wyznanie.
Szanuję
bowiem każdego, to który
Ma
do człowieka jednakie uznanie,
Co i do siebie czuje, i wymaga,
Aby
nie stracić honoru, godności -
A
takich mało… i to jest szkarada
Wypaczonego
pojęcia miłości.
grafika pochodzi ze strony: tapeciarnia.pl