Pokazywanie postów oznaczonych etykietą SATYRA. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą SATYRA. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 5 grudnia 2023

Z OSTATNIEJ CHWILI WIEŚĆ, KTÓRĄ TRUDNO ZNIEŚĆ

Świętego Mikołaja w tym roku nie będzie!

Wieść owa się rozniosła srogim echem wszędzie.

Zadrżały we framugach szyby, okiennice.

Z parapetów zleciały przez ten wstrząs donice.

Kominy zaś westchnęły dymkiem z bezradności,

Więc pewnie i choinki stracą blask radości.

A, jak do tego doszło, co Wam teraz głoszę?

Natychmiast, bez wahania i szczerze donoszę!

Gdy granicę przekraczał koła pod biegunem,

Zauważył, że goni go ktoś mrowim tłumem,

Więc naiwny i ufny zaprzęg sań zatrzymał,

Czym ów pościg za sobą natychmiast powstrzymał.

Otoczyła go sforą celników gromada.

Dołączyła specjalnej doń służby brygada.

Wymierzyli weń lufy ciężkiej amunicji

Jak przeciwko Capone - wroga prohibicji.

Obszukali go skrzętnie, przetrzepali sanie,

Więc za przemyt się teraz Świętemu dostanie.

Do dziesięciu by dostał lat pewnie odsiadki,

Gdyby nie dołożyli mu kolejnej wpadki.

Fama, co się o fakcie tym w mediach rozniosła,

Do środowisk aktywnych błyskawicznie doszła.

Kto przypuszczał, że sen się najgorszy mu ziści?!

Gdy dorwali Świętego w sieć ekologiści

Różnorodnych oskarżeń, zarzutów, pretensji.

Oj... jak widać Świętemu się wcale nie szczęści.

Za to, że do sań ciężkich zaprzągł renifery

Grozi mu dodatkowo pięć lat bez kozery.

To, niestety, nie koniec złych kolei losu.

Prokurator wszak dorwał się gniewnie do głosu.

"Za nieletnich - powiada - wykorzystywanie

Do produkcji zabawek trzy lata dostanie!

I niestety - wygłasza - tu się nie uchylę.

Podejrzewam Świętego, że jest pedofilem.

Kto z elfami w zażyłych relacjach obcuje,

Seksualnie z pewnością elfy molestuje!"

Tu adwokat Świętego sprzeciw w sądzie złożył

I dowody w obronie staranne przedłożył.

Według czego Mikołaj został stręczycielem

Pełnoletnich podwładnych, czyli sutenerem.

Oskarżony za handel więc żywym towarem

Pięć lat dostał odsiadki kolejne za karę.

Powołano też świadków - w tym niegrzeczne dzieci,

Którym pragnienie zemsty z oczu mściwie świeci.

Wszystkie zgodnie zeznały, że były dręczone,

No, i zamiast prezentem rózgą obdarzone.

To sędziego do reszty strasznie rozwścieczyło

I zasądził trzy lata, aby zadość było

Za te groźby karalne, którymi siał postrach.

Tak tabela wykroczeń Mikołaja rosła.

W świetle spraw przedstawionych w takim to natłoku,

Nazbierało się zatem sporo lat wyroku.

No, i dostał Mikołaj - jak to mówią - sanki.

Zacisnęli mu ręce w za ciasne kajdanki

I wsadzili do suki, i w pierdel wywieźli.

Tym sposobem za skórę wszystkim nam zaleźli.

Co poradzić?! Z władzami nie wygra się sporu.

Święta mieć już nie będą, jak kiedyś, humoru.

Jak się urząd skarbowy jeszcze mu przypatrzy,

Koniec przygód Świętego może stać się straszny.

Jeśli wszak w swojej pracy zaniedbał podatki,

Znów mu wlepią kolejne kilka lat odsiadki.

Teraz karę Mikołaj odsiaduje w Sztumie.

Za co, na litość boską?! - tego nie rozumie.

Poszły w świat wieści straszne... fałszywe czy szczere?,

Że największym w historii jest Święty gangsterem.

grafika pochodzi ze strony: tapeciarnia.pl




piątek, 12 maja 2023

SPOWIEDŹ

W Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Wczoraj byłam u księdza, ale mimo tego

Muszę się wyspowiadać wszak z okoliczności,

W których się dopuściłam przed nocą miłości

Z chłopem, co żaden wdowiec ani nie kawaler,

A za płotem mym mieszka w sąsiedztwie na stałe.

I tu wyznać że muszę szczerze, i zuchwale:

Radość wielką odczuwam, żalu jednak wcale,

Bo jakby się przypatrzyć, proszę dobrodzieja,

Chłop od Jadźki Zygmunta z wyglądu memeja,

Ale tak mnie zaskoczył swym figlarnym ptaszkiem,

Żem noc całą spędziła pod kurnika daszkiem.

Tak się ocknąć nie mogłam z tego upojenia,

Zwłaszcza że podziękował i rzekł: "Do widzenia".

To mnie nawet kulturą, wdzięcznością zaskoczył...

Co jak spojrzę małżonce tego chłopa w oczy?!

Ja nic nie mam, broń Boże!, do biednej kobiety.

Że o chłopa w tych sprawach nie dba nic, niestety,

To nie mój grzech i żadne przecież przewinienie.

Jam mu tylko pomogła, bo miał przesilenie.

Patrzeć mi trudno było, jak się biedak męczy,

Snuje się po podwórzu i jak kocie jęczy.

Tom se wtedy wspomniała, że raz na kazaniu

Proboszcz prawił o bliźnich w biedzie wspomaganiu.

Na te słowa ruszyłam ratować człowieka.

Nie sądziłam, że spotka i mnie w tym pociecha...

Co?... Ksiądz pyta, czy żalu żadnego nie czuję?

Jak najbardziej! A straty dzisiaj porachuję,

Bowiem przyznać mi trzeba, że drób był zgnieciony,

Na stres straszny i rwetes mocno narażony,

Więc w efekcie ksiądz proboszcz dwie kury dostanie.

Już zaniosłam gosposi ów łup na plebanię.

Na rosołek jak znalazł oraz galantynę!

Niechże i ksiądz pochwali ów skutku przyczynę...

O co pyta dobrodziej?! Niech głośniej docieka.

Ja przygłucha i ślepa jestem od pół wieka...

Głośniej, księże proboszczu, bowiem nic nie słyszę

Jeno szum w starym uchu i piszczącą ciszę...

A! Konsumpcji?!... Nie było!, bo w takim momencie,

Kto też myśli o chlebie, warzywach czy mięsie.

To się działo tak szybko z sporym powtórzeniem.

Do tej pory mam kłopot z normalnym chodzeniem...

Co mnie piekłem ksiądz straszy?!... W Imię Ojca, Syna...

Czemu zaraz od groźby ksiądz wywód zaczyna?!

Toż to było, że nagich przyodziać nam trzeba,

Głodnym zaś nie żałować ni ryby, ni chleba,

A spragnionych napoić, podróżnych w próg przyjąć,

Więc nie mogłam nie przejąć się zagwozdką czyjąś.

Miłosierny uczynek dobrze wypełniłam

Spragnionego w potrzebie wnet zaspokoiłam

I zadbałam o ciało jak ksiądz na kazaniu

Wielokrotnie nauczał w czynach wyliczaniu...

Oj, tu rację, ksiądz proboszcz, ma z całą pewnością,

Bom obeszła się z ciałem z niezwykłą czułością.

Takiem mu miłosierdzie swoje ukazała,

Żem się po owym czynie stokrotnie żegnała.

Tak żem była zdziwiona swymi talentami...

Na klepisku, na grzędzie oraz pod żerdziami...

Aż żem całkiem straciłam swój zmysł orientacji...

Oj, proboszcz w tym momencie nie ma wcale racji!

Jak względem duszy czynu całkiem zaniedbuję?!

Ja we wsi, by moralność nie znikła, stróżuję!

Ja grzesznych upominam i głupich pouczam.

Każdemu wątpiącemu wskazówki podrzucam.

Strapionych zaś pocieszam oraz krzywdy znoszę.

Na komendę, do wójta, co trzeba!, donoszę,

Aby zadość uczynić niecnym zachowaniom.

Wszystkich mam na swym oku od świtu po rano.

Mnie się nikt nie wyśliźnie spod prawej czujności.

Współpracuję z wymiarem służb sprawiedliwości

A za kolaborację pieniędzy nie biorę,

I gdzie trzeba usłyszę, podejrzę, postoję.

Wiem, kto kiedy o której oraz z kim dlaczego.

Oj, wskazałabym księdzu typa niejednego,

Który grzeszy bezwstydnie, po Komunię leci,

A przykładem anioła niestety nie świeci.

Dajmy na to... teściowa od Józka, piekarza...

Przy różańcu synową się przekląć jej zdarza

I przy "Zdrowaś Maryja" ciśnie "-urwą" w złości,

Grożąc, że jej wpierdoli, porachuje kości...

A nasz sołtys kieszenie pieniędzmi wypycha.

Tu podwędzi, tam skubnie, później na mszy wzdycha,

Choć mu ciążyć powinno siódme przykazanie,

Które łamie dziadyga zanim z łóżka wstanie...

A, gdzieżby te świadectwa były że fałszywe?!

Wszystko, com powiedziała bezwstydnie prawdziwe.

Toż to nie są ni plotki, ani brednie, waśnie.

Jakby było inaczej, niech mnie piorun trzaśnie!... 


I zagrzmiało, pieprznęło, babę na proch starło,

A w posadzce kościelnej ślad jej stóp wyżarło.

Z dymem w popiół wcieliła się kobieta prosta.

Smród jedynie po takiej na miejscu się ostał.

grafika pochodzi ze strony: tapeciarnia.pl






wtorek, 21 lutego 2023

DYPLO-KREACJA

Zaprosił mnie dyplomata

Na rozmowę w sprawie pracy.

Piękna grzbiet mu stroi szata,

Lecz nie wiedział, co to znaczy

Dyplomacja w zachowaniu.

Chcąc ją zatem zastosować,

Skupił się waść na ubraniu,

Gdyż nie umiał się zachować.

Rozsiadł bowiem się w fotelu

Jako byk na koniczynie.

Widać było też z min wielu:

Czkał, aż ów czas przeminie.

O siedzisko tarł pośladkiem,

Bo mu było niewygodnie,

Zegar macał zaś „ukradkiem”…

Ot!, cisnęły w brzuch go spodnie.

Marynarkę miał rozpiętą,

Rozchyloną wręcz pod pachy,

A koszulę naciągniętą,

Uszczypliwe ust grymasy.

Nogi trzymał we szpagacie,

Aż szew w kroku się przerzedził,

Odsłaniając niemal gacie.

I pod nosem coś tam bredził

Jakby z fochem, od niechcenia,

Z konieczności sytuacji

I pod batem ponaglenia…

Może chciał do ubikacji?

Nogi na bok rozciągając,

Znów je łączył i rozciągał.

W przód i w tył się wychylając

W stronę wyjścia zaś spoglądał.

Nie wiedziałam, czy wyjść teraz,

Czy... gdy waszeć mnie wyprosi?

I ochotę miałam nieraz,

Krzyknąć: „Co tak pana nosi?!

Usiądźże pan przyzwoicie

Jak wypada dyplomacie!

Toż to żadne jest odkrycie,

Widzieć przez szew pańskie gacie!

Złącz pan nogi! To nie balet!

Siedzisz pan jak w trawie kupa!

Wiercisz się i kręcisz stale

Jakby waść swędziała dupa!

Strach pomyśleć jak pan wchodzisz

Na bankiety i kolacje!

W dobre imię kraju godzisz,

Zaniedbując dyplomację!

Jak traktować nas więc mają,

Skoro siedząc przy debacie

Dyplomatów oglądają -

Naszych głów! - śmierdzące gacie?!”

„Wstyd! Żenada!” - myślę sobie

I wytrzymać mi jest trudno,

Bo to się nie mieści w głowie! -

Jakobym wdepnęła w gówno.

Na przeciwko dyplomata,

Co mnie przyjął w sprawie pracy,

A w realu akrobata.

Czy są wszyscy w sejmie tacy?!

Tu mnie zlało zimnym dreszczem.

Żegnam pana dyplomatę.

Do upadku dojdzie jeszcze.

Naród znowu się rozpłacze.

Ot, wróciła Targowica

W pięknej szacie, z słomą w butach.

Dyplomacja nie zachwyca

Chamstwem i prostactwem struta.

grafika pochodzi ze strony: tapeciarnia.pl




wtorek, 3 stycznia 2023

PLOTUCHA

Mania była zabiegana

Od wieczora aż do rana

I od wschodu do zachodu,

I na starość jak za młodu

Tam podejrzy, tu podpatrzy,

Zaniedbując jakość pracy.

Tu zarzuci chciwym okiem,

Łypnie w okno cudze wzrokiem.

Wszędzie wśliźnie się jak żmija,

Kiedy kogo w drodze mija.

Nie przepuści, nie odpuści.

Wszystko wiedzieć bowiem musi.

Zerka w oczy i w kieszenie –

W tym bezczelna jest szalenie.

Pod poduszkę i pierzynę,

Aby wiedzieć kto sprężynę

Z kim ugniata w czyim łóżku

Nagusieńko, bo bez ciuszków.

Rzec więc można z przekonaniem,

Że się bez niej nic nie stanie,

Co się Mani by wymknęło -

Taka Mania jest cholerą!

Gdzie nie stanie, tam zobaczy,

Plotką teren swój zaznaczy.

Gdzie nie zerknie, tam dostrzeże,

Mówiąc, iż to w dobrej wierze

Wszystkich śledzi i podgląda.

Choć szacunku sama żąda,

Innych wcale nie szanuje,

Bo ich wszędzie obgaduje.

Bez skrupułów, zawstydzenia

Bliźnim życie w koszmar zmienia.

Tu dorzuci, tam rozdmucha.

Jadem słów pluje do ucha.

KGB by zawstydziła,

Mosad w kozi róg wpędziła,

CIA znokautowała,

Gdyby szczerze im wyznała,

Co wie o kim oraz o czym.

Oj, wylazłyby im oczy,

Gdyby Manię tę poznali,

Choć pięć minut posłuchali.

Taka z Mani jest gangrena!

Nie zna smaku wszak milczenia.

Nie ma krzty przyzwoitości,

Choćby cienia i litości.

Wszyscy Mani unikali.

Wszyscy się jej we wsi bali.

Strach się nawet schylić było,

Aby Mania oka siłą

W odbyt komuś nie zajrzała.

Tak to Mania plotkowała.

Aż pewnego dnia w kościele,

Kiedy wiernych było wiele,

Ksiądz ów Mani dał pokutę,

Mając myśli słuchem strute,

Bo się Mania spowiadała

Za tych, których lepiej znała

Niźli oni samych siebie.

Oj, zagrzmiało gniewem w Niebie,

Gdy do Boga przez kapłana

Mania, ślęcząc na kolanach,

Ósme Prawo naruszała

I o wszystkich rozprawiała,

Zaniedbując własne winy

Bez choć skruchy marnej miny.

Z tego zatem to powodu

I na starość jak za młodu

Krzyżem Mania pokutuje,

Przed ołtarzem kark prostuje,

A lud patrzy obrażany,

Na przykrości narażany

Przez rozwiązłość jej języka

I nos, który wiecznie wpycha

Tam, gdzie nawet nie przystoi.

Oko wreszcie duszę poi

Mani tym pokutowaniem,

Co po którym znów nastanie

Czas jej wścibstwa, złośliwości,

Podłej też uszczypliwości.

Jedna jest na Manię rada:

Niechaj, co chce, klepie, gada.

Kiedyś przyjdzie na nią koniec

I za plotki w piekle spłonie.

grafika pochodzi ze strony: tapeciarnia.pl



poniedziałek, 19 grudnia 2022

KORZYŚCI NIEWIERNOŚCI ROZWIĄZŁEJ MIŁOŚCI

Jurek pies był na kobiety,

Kogut w stadzie – rzec by można,

Więc niewierny był, niestety,

Bo natura nieodporna

Była jego na pokusy

Kobiecego seksapilu.

Za nos ciągnął go że kusy

Niczym klucz automobilu.

Gdzie nie spojrzał, tam okazja,

Aby zgrzeszyć cudzołóstwem.

Erotyczna więc fantazja

Za nic miała Prawo Szóste

I Dziewiąte – bez pardonu,

Kiedy w nieobecność męża,

Oknem wkradał się do domu

Sprytem przebiegłego węża

I rozpalał namiętnością

Zaprzęgnięte w gary żony,

Które tęsknią za miłością…

Kwiat bez wody jest spragniony!

Zatem Jurek z racji suszy

Pielęgnuje kwiat w pościeli,

Aż mu płoną żarem uszy.

Nieraz gumka w pracy strzeli,

Więc gdzie romans, tam pociecha

Przez Jureczka zostawiona.

Mąż narodzin dziecka czeka.

Żona milczy przerażona,

By się zdrada nie wydała

Przed mężczyzną zaślubionym,

Co mu głowę przyodziała

Rogiem mocno rozłożonym.

Jurek również gra, udaje,

Że kochanek swoich nie zna.

Romansować nie przestaje.

Czasem mąż go spłoszy, przegna,

Lecz zazwyczaj bez przeszkody,

W tajemnicy przed rodziną

Spija Jurek czar urody

Niewiast łatwych pod pierzyną.

Tu pobzyka, tam zapyli.

Tu popieprzy, tam posunie.

Bywa, że się i pomyli

W tym natłoku oraz w tłumie

I nierzadko się obudzi

Obok pana, a nie pani.

No, cóż… wszystko jest dla ludzi,

Którzy pragną być… kochani?!

Powodzenie miał Jureczek -

Przyznać trzeba!, wręcz z powagą.

Jego sprawny ogóreczek

Jednak zmagał się z złą sprawą,

Bo raz kiła, raz rzeżączka,

Chlamydioza lub grzybica

I opryszczka, i gorączka -

Zdrowiem penis nie zachwyca.

Płoną jądra, puchną jajka,

Świerzbem prącie obsypane…

Ot, się w koszmar zmienia bajka -

Cierpią baby zarażane,

A za nimi ich mężowie,

Co kochankom przekazują

Wszystkie dary te płciowe,

Które komfort krocza psują.

I tak ciągnie się taśmowo

Jak w sztafecie epidemia.

Tak to bywa, gdy przed głową

Dupa spełnia swe życzenia.

Warto zatem wziąć w obroty

Miłość, co rozwiązłą bywa,

Bowiem ramion nagich sploty,

Gdy namiętność iskrzy żywa,

Mogą skończyć się rzeżączką,

Chlamydiozą albo kiłą

Lub grzybicą i gorączką.

Ogień w majtkach zwalczaj siłą!

grafika pochodzi ze strony: tapeciarnia.pl