niedziela, 13 grudnia 2020

NIETOPERZE

Jedno nocą mnie zachwyca!, gdy ciemności przyłbica...


Bajka została przekazana do publikacji wydawniczej.  Za kilka miesięcy powinna się ukazać w formie książki, jako jedna z kilkunastu historii dla dzieci.

Proszę zatem o wyrozumiałość i cierpliwość, życząc miłego dnia.





czwartek, 10 grudnia 2020

MOST - cz.XXIV

Dźwięk ostrych organów obudził Agnieszkę leżącą za ołtarzem kościoła w szpalerze kamiennych kolumn, pełniących straż przy tabernakulum. Dziewczyna uniosła z niedowierzaniem głowę. Podejrzliwie rozejrzała się wokół, szukając w pamięci drogi i sposobu, dzięki którym znalazła się właśnie w tym nigdy przez siebie nieodwiedzanym miejscu. Podniosła się bezszelestnie, opływana dźwiękami organów, rozsiewanych echem krystalicznie przejrzystej akustyki, uderzającej siłą nut o mury świątyni. Palcami rozczesała włosy, chowając je pod mocno naciągniętą na głowę czapkę. Owinęła szyję szalem, zarzuciła plecak na plecy, układając bagaż wygodnie, by nie krępował swobody ruchów, po czym ostrożnie wychyliła się zza kolumny, rozglądając się po nawach z nieufną, a nawet podejrzliwą ostrożnością...


Powieść została przekazana do publikacji wydawniczej dn. 25 stycznia 2021 roku




środa, 9 grudnia 2020

MOST - cz.XXIII

Agnieszka nie potrafiła poradzić sobie na ulicy. Spacerując ogołoconymi zakamarkami miasta, odczuwała w sobie coraz większy podziw dla ludzi bezdomnych, którzy każdego dnia musieli zmagać się nie tylko z problemem higieny osobistej, ale i z głodem, zimnem, opadami, wiatrem czy z nieżyczliwym dla siebie towarzystwem…


Powieść została przekazana do publikacji wydawniczej dn. 25 stycznia 2021 roku





wtorek, 8 grudnia 2020

MOST - cz.XXII

Śnieg prószył z nieba, niczym płatkami przesiewana przez sito srebrzysta mąka. Światła przydrożnych latarni zaglądały w okno, rozpływając się złocistymi opiłkami jasności w wirującym delikatnie piruecie zimowego opadu i lekkim łoskotem spadały na ziemię, niczym kwiaty strąconych dmuchawców lub piór, tworząc atłasowy futerał miękkiego, anielskiego puchu, okrywającego świat kołnierzem nieskazitelnej bieli. Ciemność wypełniała ciszą oddychające, puste pomieszczenie, w którym trzeszczał trawiący gałęzie ogień, tańczący krwistymi płomieniami pod fajerami kaflowej kuchni, i spokojne, drzemiące cykanie starego, drewnianego zegara, kołyszącego rozhuśtanym wahadłem udręczone zmartwieniami zmysły. W tle unosiło się słodkie pomrukiwanie śpiącego na wiklinowym fotelu kota, zwiniętego na poduszce w kłębek szarej sierści ozdobionej czarnymi prążkami. Oddech zwierzęcia koił wewnętrzne boleści i oswajał niepokoje, rozganiające różnorodne myśli w rozmaite kierunki codziennych spraw, z jakimi nierzadko niemożliwym było się zmierzyć według ludzkich sił, stawiających przed człowiekiem granice jakichkolwiek zdolności do rozwiązań i skłaniających do pokornego przyjęcia porażek, sypiących się z rękawa nieoczekiwanych i niepożądanych efektów...


Powieść została przekazana do publikacji wydawniczej dn. 25 stycznia 2021 roku





poniedziałek, 7 grudnia 2020

MOST cz.XXI

Szadź rozłożyła kryształowe frędzle i falbany z tiulu na wszystkich drzewach i krzewach, zasłaniając kapturami śnieżnobiałego pluszu trawy i wystające z ziemi kikuty przygarbionych, przekwitniętych kwiatów polnych, przypominających posągi zastygłych w ruchu pielgrzymów, wyrzeźbionych, jakby w bryle soli, dłutem świszczącego to tu,… to tam… wiatru, który smagał zmarznięte ciało Agnieszki batem mrozu przeszywającego dziewczynę na wskroś. W owej zimowej scenerii wszystko wokół lśniło nieskazitelnością i niewinnością. Baśniowa magia diamentowo iskrzącej się szadzi koronowała miejsce parkowego przytułku, w którym gromadzili się porzuceni przez przychylny los ludzie, na świat czysty i jakby w ogóle nieznający egzystencjonalnych przykrości człowieka zgniecionego porażką oraz społecznym wykluczeniem. Rozpościerająca się bajkowa rzeczywistość łagodziła ból, porywając duszę w stan marzeń oraz pięknych, bo beztroskich wspomnień anielskiego dzieciństwa, rozpieszczającego Agnieszkę, jako małą dziewczynkę, miłością, zabawą, poczuciem bezpieczeństwa i wszystkiego, co stanowiło esencję szczerego, niczym niezmąconego szczęścia…


Powieść została przekazana do publikacji wydawniczej dn. 25 stycznia 2021 roku





piątek, 4 grudnia 2020

MOST - cz.XX

Marc szedł ulicami miasta w towarzystwie czworonożnego przyjaciela, mijając ludzi z całkowitą obojętnością, jakby był wycięty z tła otaczającego go świata, jakby znajdował się poza nim, w zupełnie innym wymiarze rzeczywistości. Nie zwracał uwagi na nikogo i na nic, pochłonięty tonią refleksji oraz wspomnień. Czas zdawał się w ogóle nie istnieć, a ziemia wydawała się być w zawieszeniu, niczym styropianowa kula wisząca w próżni...


Powieść została przekazana do publikacji wydawniczej dn. 25 stycznia 2021 roku




czwartek, 3 grudnia 2020

MOST - cz.XIX

Marc szedł szybkim krokiem, by rozgrzać zmarznięte ciało. Od czasu do czasu zatrzymywał się w towarzystwie swojego czworonożnego przyjaciela, podskakiwał kilkakrotnie, opadając ciężarem ciała na palce stóp, biegał między drzewami w parku, robił przysiady i skłonny, by przyspieszyć krążenie rozleniwionej, spowolnionej zziębnięciem krwi, a gdy się zmęczył, uśmiechał się do Betki, dysząc i łapiąc chłodne powietrze. Pies szalał wówczas w dzikiej, nieokiełznanej euforii szczęścia, czerpiąc z momentu porannej gimnastyki szaloną radość. Biegał wokół Marca, szczękając i merdając ogonkiem. Doskakiwał do swego nowego właściciela, uciekał, zawodząc w dali rozbawiającym skowytem. Podbiegał do Marca. Obracał się wokół jego stóp. Robił szerokie okrążenia, których promień zdawał się rozpiętością potężnych skrzydeł kormorana, po czym wracał do bezdomnego mężczyzny, wspierając się przednimi łapkami o nogi właściciela i odbierając z jego rąk pieszczotliwe głaskania, słowa czy poklepywania po grzbiecie porośniętym szczeciniastą sierścią...


Powieść została przekazana do publikacji wydawniczej dn. 25 stycznia 2021 roku