poniedziałek, 19 października 2026

PAŹDZIERNIK 2026

Dziś Francja płonie niczym znicz nad grobem,

Który jedynie przysypać należy,

W którym (przedziwnym niby mimochodem)

Europa trupem ledwo żywym leży,


Odarłszy Boga z Stwórcy Majestatu,

Czyniąc cesarza Jego namiestnikiem.

Naród zdziczały (najmniej do kwadratu)

Ukoronował człowieka nocnikiem


I przed nim klęczy, głupcom hołd oddając,

Wierząc w proroctwa magów oraz wróżek,

Chęci do pracy, wyrzeczeń nie mając,

Jeno żądania wręcz nad-"ludzko" duże.


Dziś w korowodzie widzę tylko dusze

Na zatracenie bezmyślnie idące

Jakby bezlistne jabłonie czy grusze,

Śliwy owoców od lat nierodzące -


Ten sad bezpłodny, który pazurami

Gałęzi nagich niebo rozdrapuje,

Ziemię upija jałowymi łzami

I ich zaczynem jak cyjankiem truje;


Ten sad, co w którym drzewa odcinają

Od ich korzeni ostrzem zakłamania,

W którym tożsamość jak chwast wyplewiają,

W którym się homo sapiens być zabrania.


Demonów sfory z piekieł wystąpiły,

Wdarły się w język ciągle zbezczeszczany,

Jadem zepsucia znawców mowy spiły,

Przez co dziczeje naród dokarmiany


Słowem, lecz sprzecznym ze swą semantyką,

Więc destrukcyjnie w życiu stosowanym,

Przez co milionów śmierć jest statystyką

I wydarzeniem niezauważanym.


Dziś Francja płonie a wraz z nią Europa...

Ogień jej trawi religię - kulturę,

Wzbija się w chmury krwistym złotem snopa,

Bestii w koronie przybiera posturę,


Bo ktoś obwieścił, że Bóg nie istnieje,

Więc się bezkarność wszem rozpanoszyła

I z człowieczeństwa Lucyfer się śmieje,

Bo je zabija jego sprawcza siła.


Mając wiek w progu mej pełnoletności,

Ufałam: Zmieniać będę świat na lepsze!,

I nie sądziłam w największej śmiałości,

Że owym światem rządzić będą wieprze,


Że populacja ludzka nie przekroczy

Poziomu, który miał australopitek.

Chyba mnie zwodzą przekornością oczy,

Gdyż widzę chamów i prostaków świtę


Ciągnącą cienie człekokształtnych tworów

Ideologii oraz propagandy

W procesie ludzkiej godności pomoru,

Przez co świat staje się wręcz absurdalny.


Trudno uwierzyć temu, co się dzieje

I co impulsem jest uruchamiane.

Odorem śmierci wiatr wręcz z wszech stron wieje.

Zło jest pod dywan skrzętnie zamiatane


A sterowane zakłamaniem tłumy

Pod sztandarami wolności, równości

Oraz braterstwa straciły rozumy,

Depczą po resztkach swej podmiotowości.


Dziś Francja płonie jak znicz nad Europą,

Która się z kolan winna wreszcie podnieść,

Strącić proch z sandał i stygnące błoto,

I w pył globalny plan zniszczenia roznieść!


Klękać powinno się nie przed człowiekiem,

Ale wyłącznie przed Stwórcą i Bogiem!

Kto nam się cofać każe z każdym wiekiem

Do pierwociny jestże naszym wrogiem.


Nie ciemnogrodem jest religia nasza,

Lecz wybawieniem od bycia potworem.

Bóg do człowiekiem bycia nas zaprasza,

Bo człowieczeństwa jest Źródłem i Wzorem.


Obudź się wreszcie niszczona Europo,

Byś nie przespała żywcem pochowania!

Odrzuć z pogardą obiecane złoto,

Gdyż nie zapewni Ci z martwych powstania!

grafika pochodzi ze strony: tapeciarnia.pl








Brak komentarzy:

Prześlij komentarz